مهاربند اتلاف انرژی کمانشناپذیر-یک جزء اتلاف انرژی{1}} است که در ساختمانها و سازههای پل استفاده میشود. عملکرد اصلی آن تغییر شکل زمانی است که سازه بارهای چرخه ای مانند زلزله یا بادهای شدید را تحمل می کند و انرژی را از طریق خود برای کاهش خطر آسیب به قاب اصلی سازه هدر می دهد. در مقایسه با مهاربندهای معمولی، چنین اجزایی تاکید بیشتری بر ظرفیت اتلاف انرژی پایدار و عملکرد تغییر شکل چرخهای دارند.
اصل کار اصلی آن را می توان به صورت زیر تفسیر کرد: هنگامی که جابجایی جانبی در سازه رخ می دهد، مهاربند بارهای کششی و فشاری مکرر را تحمل می کند. از طریق-هسته داخلی، آستین بیرونی و لایه غیرپیوندی که به خوبی طراحی شده است، این قطعه میتواند به طور مداوم انرژی را در محدوده تغییر شکل مشخصی تلف کند، در حالی که اثرات نامطلوب ناشی از کمانش موضعی را کاهش میدهد. این مفهوم طراحی در زمینه مقاومت لرزه ای ساختمان ها و مقاومت در برابر باد برای پل ها توجه زیادی را به خود جلب کرده است.
از منظر کاربرد مهندسی، مهاربندهای اتلاف انرژی کمانشناپذیر-بهطور مستقل عمل نمیکنند، اما در هماهنگی با سیستم ساختاری کلی کار میکنند. آنها را می توان در قاب ها، دیوارهای برشی، پایه های پل و سایر موقعیت هایی که نیاز به افزایش ظرفیت اتلاف انرژی دارند نصب کرد. مزایای اصلی آنها در تغییر شکل قوی، مکانیزم اتلاف انرژی به خوبی تعریف شده، و امکان طراحی متمرکز اتلاف انرژی در مناطق بحرانی ساختاری نهفته است.
با این وجود، عملکرد واقعی چنین اجزایی تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله خواص مواد، دقت ساخت، کیفیت نصب، جزئیات اتصال و مفروضات محاسباتی است. بنابراین، در پروژه های مهندسی عملی، ارزیابی جامع با ترکیب نتایج تحلیل سازه، داده های آزمایش و مشخصات طراحی مربوطه مورد نیاز است. جزء نباید مستقیماً صرفاً بر اساس مقدمه مفهومی پذیرفته شود.