پنج نوع اصلی مواد اولیه برای محصولات جداسازی ارتعاش و اتلاف انرژی
مواد الاستومری پلیمری (مواد هسته)
این نوع مواد هسته ای برای تولید یاتاقان های عایق لاستیکی (به ویژه یاتاقان های لاستیکی چند لایه) است که عمدتاً ظرفیت باربری عمودی و ظرفیت بازیابی تغییر شکل افقی را فراهم می کند.
- لاستیک طبیعی (NR): خاصیت ارتجاعی و مقاومت در برابر خستگی خوبی دارد، اما مقاومت در برابر پیری و مقاومت حرارتی آن کمی پایینتر است. اغلب در یاتاقان هایی که الزامات عملکرد سختگیرانه نیستند یا در یاتاقان های کامپوزیت استفاده می شود.
- لاستیک کلروپرن (CR): این لاستیک دارای مقاومت عالی در برابر پیری، مقاومت در برابر ازن، مقاومت در برابر آب و هوا و تاخیر در شعله خاص است. این پرکاربردترین ماده لاستیکی عایق است، به ویژه برای محیط های معمولی مناسب است.
- لاستیک اتیلن پروپیلن دی ان مونومر (EPDM): دارای مقاومت عالی در برابر آب و هوا، مقاومت در برابر ازن و مقاومت در برابر حرارت است و برای مناطق سرد و یا محیط های بیرونی با اشعه ماوراء بنفش قوی مناسب است.
- لاستیک بوتیل/لاستیک بوتیل هالوژنه: عملکرد میرایی نسبتاً خوبی دارد و اغلب برای ساخت بلبرینگهای لاستیکی با میرایی بالا-استفاده میشود. می تواند به تنهایی مقدار قابل توجهی از انرژی لرزه ای را مصرف کند.
مواد فلزی
مواد فلزی عمدتاً استحکام، استحکام و ظرفیت اتلاف انرژی را فراهم می کنند.
- ورق های فولادی: برای ساخت صفحات فولادی داخلی در یاتاقان های لاستیکی چند لایه استفاده می شود که تغییر شکل جانبی لاستیک را محدود می کند و سفتی عمودی ایجاد می کند. همچنین برای صفحات اتصال و محفظه های مختلف استفاده می شود.
- فولاد ویژه:
فولاد نرم/فولاد{0}کم کربن: برای تولید دمپرهای تسلیم فلز (مانند دمپرهای صفحه برشی، مهاربندهای کمانشی BRB) استفاده میشود که انرژی را از طریق تغییر شکل پلاستیک فولاد هدر میدهند.
سرب: دارای ظرفیت تغییر شکل پلاستیک و ویژگی های تبلور مجدد است. برای تولید هسته های سرب در یاتاقان های لاستیکی هسته سربی استفاده می شود که سفتی اولیه و ظرفیت اتلاف انرژی هیسترتیک را فراهم می کند. همچنین در برخی از دمپرهای اکسترود شده استفاده می شود.
آلیاژهای حافظه دار (مانند نیکل-آلیاژهای تیتانیوم): این آلیاژها در برخی از-دمپرهای با عملکرد بالا یا دستگاههای تنظیم مجدد{2} استفاده میشوند و از خواص فوق الاستیک خود برای بازگشت به حالت اولیه پس از تغییر شکل استفاده میکنند.
مواد اصطکاک
برای ساخت بلبرینگ آونگ اصطکاکی و انواع دمپرهای اصطکاکی استفاده می شود.
- مواد کامپوزیت پلیمری{0}}مقاوم در برابر سایش بالا
پلی تترا فلوئورواتیلن (PTFE، تفلون): دارای ضریب اصطکاک بسیار کم و پایدار است و معمولاً به عنوان یک ماده سطحی لغزنده، همراه با صفحات فولادی ضد زنگ استفاده می شود.
پلي
- فولاد ضد زنگ: معمولاً به عنوان سطح اصطکاک جفتی PTFE یا UHMWPE استفاده می شود، به سطح بالایی نیاز دارد (افکت آینه-).
- مواد واشر اصطکاکی تخصصی: متشکل از پلیمرها و پرکننده های اصلاح شده مختلف (مانند گرافیت، پودر برنز)، می توان آن را با ضرایب اصطکاک خاص و مقاومت در برابر سایش طراحی کرد.
مواد چسبناک
برای ساخت دمپرهای چسبناک استفاده می شود.
- روغن سیلیکون/روغن سیلیکون مصنوعی پلیمری: پرکاربردترین محیط چسبناک. پارامترهای عملکرد دمپر را می توان با تنظیم ویسکوزیته، ویسکوزیته{1}}شاخص دما و پایداری شیمیایی آن به طور دقیق طراحی کرد.
- روغن متیل سیلیکون، روغن سیلیکون فنیل و غیره: با توجه به محدوده دمایی مختلف و الزامات عملکردی انتخاب کنید.
- روغن هیدرولیک ویژه: برخی از دمپرها از روغن هیدرولیک مصنوعی{0} با کارایی بالا نیز استفاده می کنند.
مواد کمکی و کاربردی
این مواد برای اطمینان از عملکرد بلند مدت محصول بسیار مهم هستند.
- چسب: برای اتصال شیمیایی غیرقابل برگشت بین صفحات لاستیکی و فولادی استفاده می شود و کلید اطمینان از یکپارچگی بلبرینگ های لاستیکی چند لایه است. معمولاً رزین اپوکسی مخصوص یا چسب ایزوسیانات است.
- پوششهای ضد زنگ و مواد آببندی
برای درمان ضد خوردگی سطوح ورق فولادی (مانند پوششهای سنگین-ضد خوردگی-، گالوانیزه) استفاده میشود.
لایه محافظ بیرونی مورد استفاده برای یاتاقان ها معمولاً یک پوشش لاستیکی یا پلی اورتان{0}} بسیار مقاوم در برابر آب و هوا است تا از پیری مواد داخلی جلوگیری کند.
درزگیر، برای ضد آب و ضد گرد و غبار در اتصالات مونتاژ استفاده می شود.
- مواد پر کردن و اصلاح
کربن سیاه و سیلیس: عوامل تقویت کننده لاستیک، به طور قابل توجهی خواص مکانیکی لاستیک را افزایش می دهند.
نرم کننده ها، آنتی اکسیدان ها و عوامل ولکانیزه کننده: بهبود عملکرد پردازش و دوام لاستیک و اتصال عرضی ولکانیزه کامل.