تفاوت بین یاتاقان های لاستیکی وصل شده پلیمری (PPRB) و یاطاقان لاستیکی میرایی بالا (HDRB)

نشان

یاطاقان لاستیکی میرایی بالا (HDRB)

یاطاقان لاستیکی وصل شده پلیمری (PPRB)

مکانیزم میرایی

از طریق خواص ذاتی خود ترکیب لاستیکی به میرایی بالا می رسد.

با قرار دادن شاخه های پلیمری با داروی داپردو در سوراخ های موجود در بلبرینگ لاستیکی ، به میرایی می رسد.

ساخت داخلی

لایه های الاستومری جامد با صفحات فولادی تعبیه شده. بدون سوراخ یا شاخه.

حاوی سوراخ های مهندسی شده پر از شاخه های پلیمری ویسکوالاستیک یا ترموپلاستیک است که تحت بار تغییر شکل می یابد.

ترکیب مواد

ترکیب لاستیکی تخصصی (به عنوان مثال ، لاستیک طبیعی یا مصنوعی با مواد افزودنی) که هم سفتی و هم میرایی را فراهم می کند.

لایه های لاستیکی استاندارد همراه با درج های پلیمری که به طور خاص برای جذب انرژی طراحی شده اند.

انعطاف پذیری طراحی

کل رفتار میرایی از فرمولاسیون لاستیکی ناشی می شود - قابلیت تنظیم محدود پس از تولید.

میرایی را می توان با اصلاح مواد پلاگین ، هندسه یا تعداد شاخه ها راحت تر تنظیم کرد.

موارد استفاده مشترک

تنظیمات ساده تر که میرایی یکپارچه کافی است و اجزای کمتری مورد نظر هستند.

پروژه هایی که نیاز به عملکرد میرایی قابل تنظیم دارند یا محلول های غیر فلزی (در مقابل سرب) ترجیح داده می شوند.

نگرانی های زیست محیطی

از نظر محیط زیست بسته به فرمول لاستیکی خنثی است.

معمولاً از فلزات سنگین اجتناب می کند و شاخه های پلیمری می توانند از نظر محیط زیست سازگار با محیط زیست باشند.